कलम किन्ने पैसा थिएन

म चाहन्थे लेखक बन्न;
कलम किन्ने पैसा थिएन;
एसो सोच्दा पहिले-पहिले प्वाखले लेख्थे;
कोशीस गरु भनी डेढ्अक्कल लगाये।
प्वाख झिक्न चरा मारे;
प्वाख पये बल्ल सोचे मशी थिएन;
चराको रगत जम्मा गरी चोप्दै शब्द खोजे; रगत सुकिगयो।
दुई शब्दको गजल बनेन।

एक दिन कलम चोरे;
कागज कोर्दा गजल बनेन;
गजल सिक्न इस्कूल छिरे;
त्यहा त मन् नै बसेन।

त्यस्पछी मैले चरालाई सुने;
सुन्दै गजल कोरे त्यही;
उस्ले सुनयो , दु:खको गजल गायो
उस्को सानोलाई कसैले मारिदियो रे।
आलाप- बिलाप गर्दै थियो

मेरो खल्तीमा उस्को सानोको प्वाख थियो,
मैले कलम अली अघी चोरेको भए;
मैले उस्लाई नमारेको भये?

sagun'e

सम्बाद

एउटा मान्छे घण्टाघर अघी धर धर रोयिरहेको
भक्कानो नै छोडेर
एउटाले सोधेछ-
"के भो भाई?"
झन रोइदियो,
"के भो भन न भाई?"

रुदै भन्यो- 'म हराए'

ढाड थप-थपौदै
-"का तिम्रो घर?;
म पुरैदिन्छु"

झन रुन थालेछ;

"भन न भन म पुरैदिन्छु;
खोज्ने कोशीश गर्छु"

आशु पुस्दै-'याद छैन'
भक्कनो,,,
भक्कनो,,,


भक्कनो,,,


"मलाई तपाईंको घर लग्दिनुस् न"
.....................
एक्छिन एता वाक रोकिन्छन् ; उता आशु

मन्मनै "फस्यो बा,नमज्जाले फस्यो"

मोबाईलमा फोन आको जस्तो गर्छ,

"हेलो.... म आए....तुरुन्तै आए "

आँखा नजुदायी
"एह भाई मलाई हतार छ;"

त्यहा बाट निस्किन्छ

रुने मान्छे मुस्कुरौछ;

मुस्कुरौछ;
.
..
...
....
.....
आशु पुस्छ;
कालो चस्मा लगौछ;

सिग्रेट फुकेर हाँस्छ फेरी पनि

नाटक सकिन्छ।

संसार नाटक हो-
कुरा एती मात्र हो;
कस्ले कस्तो अभिनय गर्छ;

कस्तो चल्दै छ केटा-केटी हो?
नाटक चल्दै छ?

कुरा एती हो ; यो सम्बाद मैले एस.एल.सी को जाच मा लेख्या भये कति पौथे ५ मा?
मत्लब छैन।
तर त्यो बेला लेख्न सकिन; दु:ख लागिराछ.

sagun'e

भुइँचालो

त्यही त हो; फेरी मेरो छोटो कथा।

जिन्दगीले उस्लाई सार्है रुहायो;

धनी थियो; गाउको मुखिया।
 जन्मदा घरमा नोकर चाकरको कमी थिएन।
जावन छदा नै गाँउको मुखिया; जिन्दगी आनन्द थियो।

त्यस्पछी २०५२ सालमा जनअन्दोलन सुरु भो।

जुम्ल्या छोरा-छोरी थिए, एक्दिन दसैंमा पिङ खेल्दा; बमले एता-उता छरिएको मासुको डल्ला-डल्ली भये।

पोस्ट मोर्टेमले पनि कुन कस्को अङग-टुक्रा छुटौन सकेन। एउटै plastic को बोरामा छोरा छोरी (को टुक्रा-टुक्री)लाई एउटै चितामा जलायो। 
सार्हो मान्छे थियो बाबै, त्यस्तो अवस्तामा पनि अफुलाई सम्हालेको थिए।

त्यस्पछी, 
आफ्नो छोरो छोरीको दोशीलाई कारबाही गर्न उस्ले तत्कलिन मावोबादी जिल्ला comrade को बिरुद्ध खुलेरै पत्रीकामा प्रकाशन गरे; अदालतमा मुद्दा हाले; पुलिस मा रिपोर्ट लेखाये।

रिपोर्ट लेखेर घर फर्किदा; जाहन घरमा थियिनन्। त्यो दिन देखी उस्ले जहानलाई देखेको छैन। 
१ महिना पछी बेपत्ता भनेर पुलिसमा रिपोर्ट लेखौन सदर्मुकाम गयो;
एस्पली घर फर्किदा- घर थिएन; घर भएको ठाउँ पुरै जलीरहेको; धुवै-धुवा।
कानुनी राज्यमा विश्वाश गर्ने उ फेरी रिपोर्ट लेखौन सदर्मुकाम पुग्यो।

यो पाली घर फर्किदा; उस्को घर र खेतमा लाल झन्डा गाडीएको थियो। 
जिल्ला comrade ले उस्लाई गाउ छोड्न २ दिन समय दिए, नत्र ज्यान मर्ने (जन कारबाही) गर्ने मौखिक सन्देश पाठये।

त्यस पछी उ जिल्ला फर्केन। ......................काठमाडौं छिर्यो।

२०६० साल देखी आज सम्म उ काठमाडौं मै छ। धेरै कुरा परिवर्तन भईसक्यो। काठमाडौंमा किराना पसलमा भरियाको काम गरेको आज ५ बर्ष भयो।
उस्को घर अजै मावोबादीको  कब्जामै छ
........ श्वासनीको खबर छैन;
..........छोरा-छोरीको मुद्दा रद्द हुँने क्रममा छ।(आम माफि पक्का छ।)
.........तत्कालिन  जिल्ला comrade tie -suit लगाउने सब्य सभासद'ज्यु' भाईसके।

हिजो करीब साबा छ बजे काठमान्डौमा  भुईँचालो गयो; 

भागाभग भयो; 

उ हल्लेन- बिजुलीको पोलको मुनी बसिरहेको उ; भुइ हल्लिदा पनि एक पटक हल्लेन।

एकै छिन् पछी C -TV मिडियाको कुनै music request program को एक जवान सम्बाद्दाता (जो बटुवालाई भुकम्प को experience share गर्न request गर्दै थिए) उनी कहाँ आइपुगे।

 (live programme थियो)

"दाजु भुकम्प आउँदा कस्तो लाग्यो?"

'खै?'

"पहिला एस्तो भुकम्प experience गर्नु भएको छ (अङ्रेजी slang मा) i mean एती large ?"

'(मुसुक्क हाँस्छ) छ'

"हमीसँग share गर्न चाहनु हुन्छ? i mean अली अली भएनी  (अङ्रेजी slang लवजमा  ) "

ल सुन्नुस् न त अली-अली(मुसुक्क मुस्कुरौदै),,, अली अली।  

'५२ सालबाट हरेक दिन, कहिले सानो- कहिले ठुलो'

"हरेक साल अको छैन त as far as i remember.i think your are confused  "

'छ, सुन्नुस् ५२ साल बा बित्नु भो...... 
५९ साल बमले मेरो छोरा छोरी टुक्रा- टुक्रा भये- सब टुक्रा समेटे, एउटै बोरामा हालेर जलाए........... 
६० सालमा मेरी बुढी अपहरणमा पारी, अझै केइ खबर छैन...... 
त्यही  साल मेरो घर पनि कब्जा भयो .....
६० साल देखी अहिले सम्म हरेक दिन  मेरो जिन्दगीमा भुइचालो आइराख्छ, 
यो भन्दा निकै ठुलो भाई, (मुस्कुरौदै निकै ठुलो)
 
(गम्वीर मूडमा)केइ सोध्न-बोल्न सक्दैन।  "कुन गीत बजाउ दाई? dedicate गनु हुन्छ? "

'जुन बजाउनुस्। '

"कस्को लागि?"

'comrade राम धर्ती मगरको लागि(, साथ् साथै सबै मवोबादी comrade हरुको लागि'
(मुस्कुराउछ)

क्यामरा बन्द हुन्छ,

'भयो भाई, म गये है त; (मन्मनै) साला भुइचालो  experience (फेरी मुस्कुरौछ)'

(सिम सिम पानी पर्छ)

'एह भाई घरहरु त भात्केन नि?'

"भक्तपुर मा भात्क्य छ रे दाई"

'संबिधान सभा भवन ढलेन?'(फेरी मुस्कुरौछ )

(त्यो VJ मुस्कुरौछ) " छैन दाई; खबर अको छैन। 

Sagun’e
2068/06/02 9.00 pm
(राम धर्ती मगर-काल्पनिक नाम, कसैसँग मिल्न गएमा सम्योग मात्र)

ड्रग्स

फेरी अर्को छोटो कथा।

"ब्रो आफु सँग प्रोक्सी या अरु ट्याब छ?
पार्टी मेरो त खप्पर नै चरक्क चर्केर, गिदी निस्केला जस्तो भईसक्यो।"

'छैन त सोल्टा, अगी एक स्टिक जि थियो; त्यो तानेपछी हल्का सन्चो भाको छ।

"पार्टी एसो हेर न यार; केइ फर्मुला हरु छ कि? नत्र एक जोइन त होला नि?"
'सोल्टी पनि भएको भये दिन्थिन,,, क्या'

छट-पट,छट-पट,छट-पट,छट-पट को बिच, कोठाको छेउमा एउटा चुरोटको ठुटो देख्छ।
"ओहो चुरोस्को ठुटो रइछ, पार्टी सलाई लेउ त"

हात थर्-थर कामेकोले सलाई कोर्न सक्दैन, रिस उठ्छ, सलाई कुनामा फ्याकिदिन्छ।

फोन थिच्छ, फुल् रिङ्ग जान्छ, उठ्दैन।

छट-पट बढ्न थाल्छ।

"ल पार्टी त सुत्देछ, पार्टी-पार्टी बाहिर निस्किने हो? (no answer ) मुजी साला सुतेछ।"

फेरी फोन लगौछ, "सोल्टा फोर्मुला छ? ब्ल्याक ? जि भये नि चल्छ?,,, के भन्या?

(काइे,,कुइ,,अड्की अड्की ),, लाइन काटिन्छ।, fuck

फेरी फोन थिच्छ, "your balance is getting low please recharge……
रन्डी, balance नि सक्केछ,,,, डो पनि छैन।

एक्कासी कोठाको अर्को कुनामा उस्ले dizepam को vial देख्छ, सुइ पनि चेउ मै थियो।

जुरुक्क उठेर त्यहा पुग्दा सिसी खाली हुन्छ, "fuck चिच्चौछ।

एक्कासी कोठाबाट बाहिर निस्किन्छ।

...........................
छट- पट निकै बढीसकेको थियो; हात खुट्टा थर्-थर कापिरहेको;
साँझ पनि ढल्दै थियो; साँगुरा गल्लीहरु छिर्न थाल्यो;

"उताबाट कोइ आईमाई आको जस्तो छ, सिक्री तान्छु अब"
नजिकै पुग्दा बत्ती बालेर बाईकहरु अको-अै गरे; हिम्मत जुरेन,

"रन्डी बाईकहरु"

हिद्डा-हिड्दै उस्को हालत खत्तम भईसकेको थियो; गोडा कामेर हिंड्न अफ्ट्यारो भईसकेको

सडक पारी उस्ले एउटा खाते केटो दुधको पोकोमा डेन्डड्राइट फुकी रहेको देख्छ।

सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
(दुध को खोल फुक्दै, फुस्कौदै)
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु

सडक काटे पछी त्यो खातेको हात बाट त्यो packet खोस्छ;

त्यो खाते केटा ले-'दे म्याची$नी ,ओ दे म्याची$नी'

" साला खाते जान्छस कि मुजी तलाई हेइ ढाल्दिउ?"

खाते बच्चाली आँखा तर्छ अनी मुख छोडि नै रख्छ

"तलाई जा भन्या हैन साला खाते; आँखा तल झार; साला आँखा झिक्डिउला"
(खाते बच्चालाई मुख छोडेर लात हानेर झापाड हन्दिन्छ)

त्यो खाते अली पर पुगेपची-" त म्याचीक्# लाई पख, तलाई मार्दिन्छु भनेर भाग्छ

"अझ करौछस मुजी खाते'"

अब उ त्यो डेन्डड्राइट मस्त सुङेर बस्छ।

सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
(दुध को खोल फुक्दै, फुस्कौदै)
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु

कारीब ५ मिनेट सुङे पछी हात- गोडा कापेको कम हुन थाल्छ।
नाशा नहुँदाको छटपटै बाट उ नाशाको घुमैमा रम्न थाल्छ।

सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु

कारीब ३० मिनेट पछी उ पुरै नाशामा रुमल्लीसकेको अवस्थामा hallucinate गर्न थाल्छ,
पर बाट आफ्नो सानो छोरो बुवा भन्दै अफु तिर डौडिएको देख्छ।
आँखा मिच्छ, त्यो आफ्नै छोरो जस्तो लाग्छ।

एक्कासी त्यो सानो केटो उस्को अगाडि आइपुग्छ; अनी हातको इट्टाले उस्को टाउकोमा हान्छ.............. फेरी हान्छ;

नाशामा डुबेको उस्ले चिच्चौन त के अैया पनि नभनी; अचेत हुन्छ।

अनी त्यो खाते बच्चा मुख छोड्दै त्यो इट्टा फ्याकेर उस्को हात बाट त्यो packet खोस्छ।

अनी डौडेर सडक पारी हुँदै भाग्छ।

१० मिनेट डौडे पछी त्यो खाते केटोले खल्तीबाट डेन्डड्राइट को tube झिक्छ अनी दुधको तेइ पोकोमा हालेर फेरी सुङ्न थाल्छ;
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु
सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु सम्म्म्म्म्- स्मुमुमुमु

sagun'e
2068/05/23

हजाम

अर्को ५ मिनेट कथा:


"एह लम्बु भइया कपाल मिला त।"
'कती छोटो पर्ने हजुर?'
"ठीक्क काट न लम्बु"
(मन मनै, साला तँ भनेर कुरा गरिराछ; मादर चुद)
'अस्ती काटेको जस्तै हजुर?'
"ओह मुजी भईया बिहान बिहान बिडीमा गाँजा बालिसकीस् कि क्या हो?,,, तँ छुसी ले अस्ती जस्तै बाङो-टिङो काटिस भने साला……..!"
(मन मनै; साला राँड को छोरो, बोल्ने सोमत बिर्सेंछ)

हजामले सेफद कपडा झिक्छ अनी घाटी मुनी बेर्छ, अनी मेच अलि अगाडी सार्छ,

फिस्फिसेले कपाल भिजाउछ;
फिस,,,फिस्,,,फिस्,,
फिस,,,फिस्,,,फिस्,,
फिस,,,फिस्,,,फिस्,,
फिस,,,फिस्,,,फिस्,,
काट्न थाल्छ,
कट्,,कट....कट्कट्कट, कट,,,कट,कत्कट
कट्,,कट....कट्कट्कट,
कट्,,कट....कट्कट्कट,

कहिले मोटो काइयो त कहिले पातलो काइयोले,
कट्,,कट....कट्कट्कट, कट,,,कट,कत्कट
कट्,,कट....कट्कट्कट,
कट्,,कट....कट्कट्कट,

'हजुर साइड-लोक राख्ने कि नाइ?'
"राख न पातलो"
फेरी काट्न तिरै लाग्छ,,
कट्,,कट....कट्कट्कट, कट,,,कट,कत्कट

करीब १० मिनेटको कटाइ पछी, हजामले ब्लेड भाचेर छुरा लगाउन लाग्दा,
"ब्लेड नयाँ हलिस हैन लम्बु, म अरु जस्तो हैन फेरी, तैले जे गरेनी चुप्प लागेर बस्ने?"
'के कुरा गर्छ हजुर, हामी सबैको लागि ब्लेड फेर्छौ'
"मलाई सब थाहा छ साला; बडी कुरा नगर; लोबी भाईया; तिमी हरुलाई के फरक पर्छ र हामीलाई ऐड्स सरेर, साला"
'म अगी बाट सहेर बसेको छु, एस्को मत्लब यो हैन कि तपाईं मलाई हेप्दै जाने'
(जोस्सेर, रातो मुख लगौदै)
"ओए दुई कौडीको हजाम साला, तँलाई सत्य कुरा भन्या पचेन; साला मुजी कुकुर लाई घुउ पचेन कि क्या हो?"
'मादर चुद साला कुकुर भन्छ हामीलाई; हामीले ब्लेड नफेरेर ऐड्स सार्यो;ओए मनोज, होपेश, एता आइहलो त'
(हजामले एत्रो बेइजत सहन सकेन,नज्जिकै बसेका दुई साथी मनोज र होपेशलाई बोलयो अनी त्यो मान्छे लाई कस्सेर समाउन लगयो)
'साला , हेप्ने नि सिमा हुन्छ; हामी पनि मज्दुरी गर्ने हो, साला हेप्छ'
(उस्ले एक्काशी सटर भित्रबाट लगौछ)
"ओह मुजी भाईया यो क् गर्दै छस्; साला तलाई भारी पर्छ"

'भारी त अब कस्लाई पर्छ, मनोजवा-होपेशवा जरा कस्के पकड्ना'

हजाम्ले कपाल छुरा ले आलु तासेको झै तासी दिन्छ;

(त्यो मान्छे चिचौछ तर हल्लिन सक्दैन,, सटर बहिर मान्छेको भिड जम्मा हुन्छ, हुलले एक्छिन मै सटर खोलिदिन्छ, तेती बेर सम्म त्यो मान्छे को आधा टाउकोमा कपाल हुँदैन।)

हजाम हांस्न थाल्छ, हा,,हा,हा,हा,,, साला गरीबलाई हेप्छ। एत्तिकैमा एउटा बच्चा भिड बाट निस्किन्छ नै त्यो मान्छे लाई हेरेर "कस्तो हेर स्ट्यल” भनेर हाँस्छ, हजाम नि मरी मरी हाँस्छ
हा,हा,हा,हा,
एत्तिकै मा हजामले सब मान्छेहरुलाई साँचो कथा सुनाउछ, उस्ले आफ्नो बेजती गरेको अनी अफुलाई आरोप लगाएको कथा पनि सबलाई सुनौछ।
त्यो मान्छेको तल्लोलाई हेप्ने बानी रहेको र सब साहु- पसलेहरु सँग पनि नराम्रा कजहरु पेरिसकेकोले सबले हजम को कुरा नै सही हो भनेर एकै छिन्मै बुज्छन् ।

सब ले ठुलो गोलो बनाएर त्यो अर्ध- टक्लु घमन्डी मान्छेलाई हेरेर हांसे.
हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,
सब पेट मिची मिची हाँसे।

त्यो अर्ध- टक्लुको एस्तो बेज्जत भो कि उ रुन थाल्यो,
त्यो देखेर सब जना जन् हांस्न थाले.
हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,हा,,

त्यो दिन देखी हजामको इज्जत र ग्राहक झन बड्न थाल्यो र उस्ले आफ्नो पसलको नाम पनि "Raju's हामी सब एक barber shop" राख्यो,,,
साला हजाम न पर्‍यो आफ्नो नाम सुरुमा रखी छोड्यो।

"Raju's हामी सब एक barber shop"

हा,,हा,,हा,,हा,हा,,
Sagun’e

स्याउ

अर्को ५ मिनेट नाटक

"आहा क्या रसिलो स्याउ, खानुहुन्छ?", सानो स्वोरमा
'अह,अहिले मन छैन।'
"कम से कम एक बाइट त लिनुस्"
'अहिले नाइ'


एक्कासी माथि तिर हेर्दै,"आहा कती धेरै स्याउ, त्यो त अली कती तन्क्यो भने हात मै पर्छ। "

'अब तन्किने, हल्लिने कुरा चै नगरनुहोला कम्रेड; बन्करको केही मिटर उताबाट हामीलाई आँखा नझिम्की हेरिरहेका छन्। यहाँ एक गल्ती तपाईंको मात्र हैन मेरो ज्यान को माथि पनि खत्रा हो। '


"३ दिन बाट केइ खको छैन कम्रेड, म बिस्तारै गर्छु।"


(पहिला घुडाको बलमा अनी बिस्तारै टुक्रुक्क बसेर उ जुरुक्क स्याउ टिप्न उफ्रिन्छ,, उटा बाट ५ राउन्ड गोली चल्छ।)


द्यङ्रङ्ग,,,कम्रेड साथीको लास झर्छ। २ टा गोली खोपडीमा ३ टा छाती मा, त्यो द्रिस्य हेर्दै टोलो पर्छ। सास पनि चेक गर्दैन; बाँकी हुने चान्स नै थिएन।


स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
यो त्यो डरको आवाज थियो; उस्को आफु भित्रको आवाज जो उस्को कान सम्म बजिरहेको थियो।

गोली रुखमा नि लगेकोले; फाट्ट-फुट्ट स्याउ नि झर्दै थिए।

स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक

एत्तिकैमा ,
घाटी पछाडिको त्यो चिसो र सुक्खापन उस्ले महसुस गर्छ। उस्लाई पानी खान मन लाग्छ। छेउको पानीको बोटलमा एक थोपो पनि पानी थिएन।


स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक


बन्कर को सानो प्वालबाट उस्ले चिहाउछ। त्यो चिहौने आँखामा त्यही बखत गोली लाग्छ। गोली देब्रे आँखामा लागि छर्राले मगज चिर्छ। दाहिने शरीर लाटो हुन्छ; चल्न त के हल्लिदा पनि हल्लिदैन।


भगवान सम्झिन्छ; तेस्पछी श्वासनी-छोरा;
रुन्छ,,
ठुलो आवाजले रुन्छ,,
रन्डीको छोराहरु,, घ्वा-घ्वा,,
रन्डीको,,ऐया,,घ्वा-घ्वा,घ्वा।

उस्को बोली पनि बिस्तारै सिथिल हुँदै जान्छ।


उताबाट गोली थम्मिदैन।

घाटी पछीडीको त्यो चिसो तिर्खा र त्यो प्यास झन बड्छ।

एत्तिकैमा ,
अफुलाई गोली हानेर मर्ने सोच गर्छ,, खल्तीको पिस्तोलमा हात पुग्दैन- हातको भरी बन्दुक हल्लाउन सक्दैन। अब त्यहा हिम्मत र आशा मरिसकेको हुन्छ.

स्या,,स्या र् ढुक-ढुक
स्या,,स्या र् ढुक-ढुक

उस्ले स्याउ खाने निर्णय गर्छ।
उस्को देब्रे हात--जुन अली-अली चल्छ; त्यस्ले घिसार्दै मुख सम्म पुराएर एक बाइट सकी -नसकी टोक्छ।

स्या,,स्या र् ढुक-ढुक बिच स्याउ चपएको चप-चप आवाज नि थप्पिन्छ।

स्या,,स्या र् ढुक-ढुक-- चप-चप

'क्या रसिलो स्याउ'; अघी आफ्नो साथी काम्रेडले पनि तेही भनेको सम्झिन्छ।

फेरी अर्को बाइट लिन्छ।

एक्कासी बन्करमा उताबाट फलेको बम आइपुग्छ।
आँखाले देख्छ;हिम्मत र आशा मरिसकेको अवस्थामा उ मुस्कुरौछ अनी

एक बाइट स्याउ टोक्छ।

मुस्कुरौदै आँखा चिम्लिन्छ, 'फकिङ लाईफ'

...................................
बम पड्किन्छ.


स्याउको बोटको सब स्याउ बुर-बुर झर्छन्; दुबै जान स्याउले पुरिन्छन्।

sagun'e

पोस्टर

गौसाला चोक;गाडीको लहर, रोकिएका, रातो बत्ती, भुडे पुलिश;
बाटो काटिरहेका चलायमान मनिषको बथान,
पर एरपोर्ट, धुम्म आकाश;
एक- दुई खाते केटा-केटी गाडीमा हात हल्लाउदै भिक माग्दै;

पोस्टरको बिच मा तीन पात्र;म मोटरसाइकल मा,,, टोलौदै, २ जानालाई हेर्दै एक टक ;
एउटा डुडो बैशाखीको बलमा उभियिरहेको अर्कोलाई टोलौदै;

त्यो अर्को- साईकल जस्तै व्हीलचेअरमा मुस्कुरौदै; हातको बलमा हो कि मनको बलमा,,,,,पोस्टेर जाँन्दैन, पोस्टरका कोही पात्र जान्दैनन।

१० सेकेन्ड पछी पोस्टर हराउछ

सुरीको आँखाले मैले हेर्दा, अनी तेस्लाई क्यामराको अभावमा शब्दले लेख्दा,,,,,

title due 1

धमिलो सन्ध्या र कालो रातबिचको केही पल निकै रमाइलो हुन्छ; यो समय मा निकै रामौछु। त्यहाँ तारा पनि देखिन्छ र पर डाँडाँमा अस्ताएको घामको लाली पनि हुन्छ। अझ ठमेल छिर्ने गार्डन अफ ड्रीम्सको अगाडि झनै अर्को संसार सुरु हुन्छ;त्यहाँ दिनभर दफ्तरमा थाकेर फर्केक अध्भैसेहरु फूट्पाथमा गफ चुट्दै हिंडेक देखिन्छ;त्यहा युवा हुन्छन्; गफ अनेक-"रज्निती;लोड्शेद्दिङ;बोबमार्ले;चेल्सी; अन्जेलिना जोली। चहलपहल बध्दै जादा; वारी पारी धेरै ठिटाहरुका आँखा गुमेकोघुमै;भ्याइनभ्याइ आँखाहरुलाई। श्रिङ्गारले ढाकिएका सबै राम्रानी होइनन्; तर हेर्थे सबले- मुखै नै त हेर्न पर्दैन नि।
रात पर्यो बिस्तारै; म अझै टोलौदै थिए; चिसो भयो; जौ न त कफि खान;छिरे म "जाभा"; अँ उही सानो संसार वाला जाभा, बसे एक्लै अनी क्यापचिनो मगाये;वारी पारी टोलये; ठिटीहरुले फुकेको चै मननै नपर्ने मलाई; तर जो नि फुक्दा रहेचन जस्तो भान भयो। बाफ्रे; समाज धेरै अगाडि पुगिसकेको राइछ; आनन्दको गीत बजिरहेको थियो; कुन थाहा छैन; तर कानमा अनौथो सन्चो।
कफि आइपुग्यो;ओहो! फीजनै फीज भएको देख्दै बाक्लो; एक्चुस्की लगायिहाले; छ्या मुख नै तितो भो;अनी हाले चिनी; ओहो क्युबवाला रइछ। पहिला दुईटा हाले; स्वाद आएन; अनी फेरी दुई थपे; अह आएन;अनी जोशमा चारवोटा हालिदे; घोले; घुमाको घुमै; त्यो ठिटीले सल्काको ठुटोनी सक्केछ;म चै घुमाको घुमै;अब के गर्नु त? घोल्यो- घोल्यो; चम्चा एसो उठौदा, चिनीको टुक्रो ठ्यास्स देखापर्ने। अब सब घुल्यो; अनी चुस्की लगाये; ओहो बढी भएछ; घाँटीमै लाग्यो; बरु ल-कयम्पस अगाडिकै कफि मिठो; सस्तो पनि।
पिउदा पिउदै; वेटर आयो, "सर अरु केही लिनु हुन्छ?"; "हैन एक्छिनमा"; साँच्चिभन्दा मसँग धेरै पैसो थिएन,तर नि रेस्टुरेन्टमा "नो भयो" भन्न साह्रै लाज लग्ने, अली लजालु नै हो म नेचरले ; तेसैले एक्छिन पछी भनीदिये, कफि नि सकियो;"भाइ बिल ल्याउ"; एता उता हेरे; एउटा केटी सँग आँखा जुध्यो; चिन्या-चिन्या जस्तो लाग्यो- मुसुक्कै मुस्कौन लाकोथिए- केटीले टाउको घुमैहाली; "ओहो attitude । मलाई बाल!"
वेटरले बिल ल्यायो - तिरे अनी निस्के;बाहिर चिसो; ओहो साह्रै चिसो; ब्यागबाट टोपी निकाले अनी लगाए; अनी हिंडे;
ह्या माईक्रोमा जान्न आज। चिस्चिसो हावामा गोजीमा हात छिरायी हिंड्नुको मजै अर्को छ। अझ भखर पिएको कफिको भित्री तातो ले मेरो पेट चै मिठो-पोल्दै थियो।गाडी कती नि आज भोली काठमाडौंमा?, एक्कासी आँखा त्यो सडक पारीको street lamp मा पर्छ। फुर्‍र-फुर्‍र किराका बथान, "एउट क्यामरा हुनु पर्ने, खिचिक्क, दरो औथ्यो।; खेर केही छैन, यी बथाने किराहरु नि यही सल्बलैरख्छन; म नि एतै रङ्मग्गिरहुन्छु; कुनै दिन खिचुला।
हिंडे अनी, अनी गोजीबाट i- pod निकाले। ०९ को चिसोमा समर अफ ६९ सुन्दै, बल्ल कान सन्चो भयो; नत्र गाडीको हर्न, वाक्क लाग्ने।अली अली गाउदै नि थिए, जे होस् रमाइलो भाईराको थियो। हिड्डा- हिड्डै जमल आईपुगेछ।
जमल पुग्दा त्याहा सडक को बाँया तिर मनिसको बथान देखे। सम्योग मात्र हुन सक्छ, street light कै तल। हाहा,, मान्छे र किरा, झुम्मिरहेका। जिज्ञासा उठ्यो? मान्छे न हुँ- के भएको रहेछ?भिडमा चियाउने बित्तिकै दुई बेक्ती को भनाभन र तेस्को बिचमा एउटा ट्राफिक पुलिस लाई देखे। पुलिस लाई दुबै हातमा लद्दु। मुस्कुराये,, अनी वास्ता नगरि निस्के, i pod मा scorpions को you and i बजिरहेको रहेछ। उस्को याद निकै आयो. सडक पारी नि फेरी तेही पानी पुरीवाला। मुस्कान कम नै भएन; न त उस्को याद नै।

एत्तिकैमा दहिने खल्तीमा मोबाईल थर्केको (vibrate) भएको जस्तै लाग्यो; निकली हेर्दा उस्कै फोन- 'हेलो, was just missing you!!'
रितु-'were you?
म-'why would i lie?'
रितु- सुन न, तिमी कता/
म-'घर जडै छु रितु। किन र?
रितु-'एक्लै?'
म- 'बेलुक सधैं एक्लै त हुन्छु त। आज किन एक्कासी यो question?
रितु-' तिम्रो के भर? एता एउटा gf उता अर्को;'; ए साँच्चि के भन्न call गरेको भने; tomorrow we are Going together or separately?
म-' के हो र भोली?'
रितु-' you (झर्किदै) ; उफ्फ; when will you start remembering things by your own?'
म-' के हो; ह्या गाली गर्नु सट्टा त भने हुन्छ नि।
रितु -'(झर्किदै)- भोली सुमनको engagement हैन?'
म -'थाहा छ त; तिमलाई check पो गर्या त;'
रितु-'you dog frankly भन न you had forgotten भनेर।
म-'याद थ्यो के बाँदर; अनी ofcourse we are going together. ए एउटा कुरा म नि सोध्नै बिर्सिरा;
रितु-' छिटो सोध तेरो बौ ले balance हल्दिदैन मेरो cell मा'
म -' रितु when are we getting engaged नि?'
रितु-'आश त ठुलै रहेछ ठिटो को, ल राखे ल फोन मैले?; भोलीको टाईम sms गरुला नि
म-' bye dear , love u'
रितु-(मूड चेन्ज)-'bye मेरो कालु; love you too । घर पुगेछी missed call देउ ल।
म-'किन?
रितु-'एत्तिकै; i know you reached घर safely भनेर नि; जवान केटा छौ; कसैले जोर-जबर्जस्ती; रेपसेप गर्द्यो भने; म अर्को काले कहाँ बाट खोज्नु नि?
म-'ह्या दिन्न के missed कल;बच्चा हो?'
रितु-'देउ भन्या खुरुक्कन। '
म-' ल दिये tring tring.. '
रितु-'(रिसौदै); नदेउ नि त; मलाई के मत्लब?'
म-'घर पुगे के उल्लु; गफ गर्दा गर्दै'
रितु-'hee hee ; ल अब i keep ।
म-'ल bye म नि keep अब'

title due

धमिलो सन्ध्या र कालो रातबिचको केही पल निकै रमाइलो हुन्छ; यो समय मा निकै रामौछु।

त्यहाँ तारा पनि देखिन्छ र पर डाँडाँमा अस्ताएको घामको लाली पनि हुन्छ।

अझ ठमेल छिर्ने गार्डन अफ ड्रीम्सको अगाडि झनै अर्को संसार सुरु हुन्छ;

त्यहाँ दिनभर दफ्तरमा थाकेर फर्केक अध्भैसेहरु फूट्पाथमा गफ चुट्दै हिंडेक देखिन्छ;

त्यहा युवा हुन्छन्; गफ अनेक-"रज्निती;लोड्शेद्दिङ;बोबमार्ले;चेल्सी; अन्जेलिना जोली।

चहलपहल बध्दै जादा; वारी पारी धेरै ठिटाहरुका आँखा गुमेकोघुमै;भ्याइनभ्याइ आँखाहरुलाई।

श्रिङ्गारले ढाकिएका सबै राम्रानी होइनन्; तर हेर्थे सबले- मुखै नै त हेर्न पर्दैन नि।

रात पर्यो बिस्तारै; म अझै टोलौदै थिए; चिसो भयो; जौ न त कफि खान;

छिरे म "जाभा"; अँ उही सानो संसार वाला जाभा, बसे एक्लै अनी क्यापचिनो मगाये;

वारी पारी टोलये; ठिटीहरुले फुकेको चै मननै नपर्ने मलाई; तर जो नि फुक्दा रहेचन जस्तो भान भयो।

बाफ्रे; समाज धेरै अगाडि पुगिसकेको राइछ; आनन्दको गीत बजिरहेको थियो; कुन थाहा छैन; तर कानमा अनौथो सन्चो।

कफि आइपुग्यो;ओहो! फीजनै फीज भएको देख्दै बाक्लो; एक्चुस्की लगायिहाले; छ्या मुख नै तितो भो;

अनी हाले चिनी; ओहो क्युबवाला रइछ। पहिला दुईटा हाले; स्वाद आएन; अनी फेरी दुई थपे; अह आएन;

अनी जोशमा चारवोटा हालिदे; घोले; घुमाको घुमै; त्यो ठिटीले सल्काको ठुटोनी सक्केछ;म चै घुमाको घुमै;

अब के गर्नु त? घोल्यो- घोल्यो; चम्चा एसो उठौदा, चिनीको टुक्रो ठ्यास्स देखापर्ने। अब सब घुल्यो;

अनी चुस्की लगाये; ओहो बढी भएछ; घाँटीमै लाग्यो; बरु ल-कयम्पस अगाडिकै कफि मिठो; सस्तो पनि।

पिउदा पिउदै; वेटर आयो, "सर अरु केही लिनु हुन्छ?"; "हैन एक्छिनमा"; साँच्चिभन्दा मसँग धेरै पैसो थिएन,

तर नि रेस्टुरेन्टमा "नो भयो" भन्न साह्रै लाज लग्ने, अली लजालु नै हो म नेचरले ; तेसैले एक्छिन पछी भनीदिये, कफि नि सकियो;

"भाइ बिल ल्याउ"; एता उता हेरे; एउटा केटी सँग आँखा जुध्यो; चिन्या-चिन्या जस्तो लाग्यो- मुसुक्कै मुस्कौन लाकोथिए- केटीले टाउको घुमैहाली;

"ओहो attitude । मलाई बाल!"

वेटरले बिल ल्यायो - तिरे अनी निस्के;

बाहिर चिसो; ओहो साह्रै चिसो; ब्यागबाट टोपी निकाले अनी लगाए; अनी हिंडे;

ह्या माईक्रोमा जान्न आज। चिस्चिसो हावामा गोजीमा हात छिरायी हिंड्नुको मजै अर्को छ। अझ भखर पिएको कफिको भित्री तातो ले मेरो पेट चै मिठो-पोल्दै थियो।

गाडी कती नि आज भोली काठमाडौंमा?, एक्कासी आँखा त्यो सडक पारीको street lamp मा पर्छ। फुर्‍र-फुर्‍र किराका बथान, "एउट क्यामरा हुनु पर्ने, खिचिक्क, दरो औथ्यो।; खेर केही छैन, यी बथाने किराहरु नि यही सल्बलैरख्छन; म नि एतै रङ्मग्गिरहुन्छु; कुनै दिन खिचुला।

हिंडे अनी, अनी गोजीबाट i- pod निकाले। ०९ को चिसोमा समर अफ ६९ सुन्दै, बल्ल कान सन्चो भयो; नत्र गाडीको हर्न, वाक्क लाग्ने।

अली अली गाउदै नि थिए, जे होस् रमाइलो भाईराको थियो। हिड्डा- हिड्डै जमल आईपुगेछ।

जमल पुग्दा त्याहा सडक को बाँया तिर मनिसको बथान देखे। सम्योग मात्र हुन सक्छ, street light कै तल। हाहा,, मान्छे र किरा, झुम्मिरहेका। जिज्ञासा उठ्यो? मान्छे न हुँ- के भएको रहेछ?

भिडमा चियाउने बित्तिकै दुई बेक्ती को भनाभन र तेस्को बिचमा एउटा ट्राफिक पुलिस लाई देखे। पुलिस लाई दुबै हातमा लद्दु। मुस्कुराये,, अनी वास्ता नगरि निस्के, i pod मा scorpions को you and i बजिरहेको रहेछ। उस्को याद निकै आयो. सडक पारी नि फेरी तेही पानी पुरीवाला। मुस्कान कम नै भएन; न त उस्को याद नै।

एत्तिकैमा दहिने खल्तीमा मोबाईल थर्केको (vibrate) भएको जस्तै लाग्यो; निकली हेर्दा उस्कै फोन- 'हेलो, was just missing you!!'
रितु-'were you?
म-'why would i lie?'
रितु- सुन न, तिमी कता/
म-'घर जडै छु रितु। किन र?
रितु-'एक्लै?'
म- 'बेलुक सधैं एक्लै त हुन्छु त। आज किन एक्कासी यो question?
रितु-' तिम्रो के भर? एता एउटा gf उता अर्को;'; ए साँच्चि के भन्न call गरेको भने; tomorrow we are Going together or separately?
म-' के हो र भोली?'
रितु-' you (झर्किदै) ; उफ्फ; when will you start remembering things by your own?'
म-' के हो; ह्या गाली गर्नु सट्टा त भने हुन्छ नि।
रितु -'(झर्किदै)- भोली सुमनको engagement हैन?'
म -'थाहा छ त; तिमलाई check पो गर्या त;'
रितु-'you dog frankly भन न you had forgotten भनेर।
म-'याद थ्यो के बाँदर; अनी ofcourse we are going together. ए एउटा कुरा म नि सोध्नै बिर्सिरा;
रितु-' छिटो सोध तेरो बौ ले balance हल्दिदैन मेरो cell मा'
म -' रितु when are we getting engaged नि?'
रितु-'आश त ठुलै रहेछ ठिटो को, ल राखे ल फोन मैले?; भोलीको टाईम sms गरुला नि
म-' bye dear , love u'
रितु-(मूड चेन्ज)-'bye मेरो कालु; love you too । घर पुगेछी missed call देउ ल।
म-'किन?
रितु-'एत्तिकै; i know you reached घर safely भनेर नि; जवान केटा छौ; कसैले जोर-जबर्जस्ती; रेपसेप गर्द्यो भने; म अर्को काले कहाँ बाट खोज्नु नि?
म-'ह्या दिन्न के missed कल;बच्चा हो?'
रितु-'देउ भन्या खुरुक्कन। '
म-' ल दिये tring tring.. '
रितु-'(रिसौदै); नदेउ नि त; मलाई के मत्लब?'
म-'घर पुगे के उल्लु; गफ गर्दा गर्दै'
रितु-'hee hee ; ल अब i keep ।
म-'ल bye म नि keep अब'

क्यानभास कल्पानाको

कल्पना गर; निलो आँकास; निल्ल्निलो-हरियोहरियो समुन्द्र अनी छितिजमा ती दुई को मिलन, सुन्दर अत्ती। उडीरहेको ति चाराहरु आकार अकार् को बथान बानयी।
किनारमा लहराहरु; औथे अनी जन्थे हावासङै; अनौठो आवाज सँगै- सुर्-सुर्; सर्र-सर्-र्; अनी त्यो हावासङै लहारी- लहरी हल्लिरहेका केशहरु- कस्को? तेही महिला जो किनारको केही पर बालुवाको घर बनाउदै थियिन्। घर राम्रो थियो; यो रङीन क्यानभासमा त्यो घरमा चै रङ थिएन; बालुवा को रङजस्तै,,,, सन्ध्यामा कालो देखिन्थ्यो होला; गोधुलीमा सुन्तली- नत्र घर फुस्रो बालुवा जस्तै थियो तर पूर्ण अनी राम्रो; निकै मेहेनत परेको हुनुपर्छ , २-४ घण्टा त पक्कै लाग्यो होल।

तर के किनरमा अरु कोइ छैन? छ छ। धेरै जाना छन्। केही बच्चाहरु खेलिरहेका; नाचिरहेका- उन्माद र बिन्दास मूडमा, केही केटाहरु बल खेलिरहेका; दुई जोडी अंकमालगरी छाता मुनी घाम छेकि बिशाल समुन्द्र तिर टोलायिराहेका। के देखिरहेका होलन्?
क्यानभासको चारकुना भित्र अरु कोइ थिएनन्।

एक्कशी क्यानभास जुइदो हुन्छ; बेजोड- हुरी( तुफान) चल्छ। पानीका लहर अली वर-बर आउन थाल्छ; बलुवा उड्न थाल्छ; एक्पलमै त्यहा सुन्सान हुन थाल्छ,
तर त्यो किनरमा बालुवाको घर बनायिरहेकी महिला तेही; अघी झुलीरहेका कपालहरु अहिले हावाको रफ्तार सँगै हल्लिरहेका; त्यो सानो बलुवाको घरलाई हावाको प्रहरबाट छोपिरहेकी; बिस्तारै हावा शान्त हुन्छ,,
केही बेरमै हावा मन्द गतीमा अघी जस्तै; सुर्-सुर्; सर्र-सर्-र्।

एही बेला क्यानभास को दाहिने कुनाबाट स्कुल ड्रेशमा एउटा सानो केटो डौडिदै आउछ। त्यो महिलालाई च्याप्प पार्छ।
"आमा मेरो घर बन्यो?"
"बन्यो छोरो बन्यो",

आमालाई छोरोले हर्ससाथ गालामा चुम्छ; एही क्यानभास रोकिन्छ। कहिले काही प्रकिती भन्दा मान्छेको आफ्नै छटा सुन्दर हुदो रहेछ,

त्यो आमा हामी सब को आमा हुन; र त्यो केटो हामी सब हौँ।

happpy mother's day